نخستين زن دريانورد ايرانی آرتميس Artemis است كه درحدود ۲۴۸۰ سال پيش، فرمان درياسالاری خويش را از سوی خشايارشاه هخامنشی دريافت كرد و اولين بانویی است كه در تاريخ دريانوردی جهان در جايگاه فرماندهی دريايی قرار گرفته است.

آرتمیس


در سال ۴۸۴ پيش از ميلاد، هنگامی كه فرمان بسيج دريايی برای شركت در جنگ با يونان از سوی خشايارشاه صادر شد، آرتميس فرماندار سرزمين كاریه با پنج فروند كشتی جنگی كه خود فرماندهی آنها را در دست داشت به نيروی دريايی ايران پيوست.
دراين جنگ كه ايرانيان موفق به تصرف آتن شدند، نيروی زمينی ايران را ۸۰۰ هزار پياده و ۸۰ هزار سواره تشكيل می‌داد و نيروی دريايی ايران شامل ۱۲۰۰ ناو جنگی و ۳۰۰ كشتی ترابری بود.
همچنین آرتميس در سال ۴۸۰ پيش از ميلاد در جنگ سالامين Salamine كه بين نيروی دريایی ايران و يونان در گرفت شركت داشت و دلاوری های بسياری از خود نشان داد و با ستايش دوست و آشنا روبرو شد.
او در يكی از دشوارترين شرايط در جنگ سالامين، با دليری و بی‌باكی كم‌مانندی توانست بخشی از نيروی دريايی ايران را از خطر نابودی نجات دهد و به همين دليل به افتخار دريافت فرمان درياسالاری از سوی خشايارشا رسيد.
او به خشایارشاه پیشنهاد ازدواج نیز داد که بدلایلی این پیوند صورت نگرفت. در سالهای دهه شصت ميلادی (دهه چهل خورشیدی) نيروی دريايی ايران، برای نخستين بار ناو شكن بزرگی را به نام يك زن نام گذاری كرد و او «آرتميس» بود.

ناو شكن آرتميس در دوران خدمت درياسالار فرج الله رسايی به آب انداخته شد و سالها بر روی آبهای خليج همیشه فارس پاسدار سواحل ايران بود